|
 holesterol należy do tej samej chemicznej rodziny, co steroidy i jest pochodną tłuszczu. Jest on niezbędny przy produkcji błon komórkowych, osłonek mielinowych otaczających nerwy, hormonów płciowych oraz witaminy D.
Cholesterol zawarty w pożywieniu niekoniecznie odpowiada stężeniu cholesterolu we krwi. Niektórzy mogą zjadać ogromne ilości cholesterolu, a nadal mają niski jego poziom we krwi. Natomiast są też tacy, którzy mają wysoki poziom cholesterolu we krwi przy bardzo niewielkim spożyciu takowego w diecie. Wydajność przekształcania cholesterolu z diety w jego postać występującą we krwi różni się w zależności od osoby i mieści się w zakresie od 20% do 90%.
Stężenie cholesterolu we krwi niższe niż 200 mg/dl jest uważane za ‘normalne’, według najnowszych badań. Liczba ta reprezentuje zaledwie 10% całkowitej ilości cholesterolu w organizmie. Reszta przeważnie wchodzi w skład błon komórkowych i innych tkanek. Amerykański “The National Cholesterol Education Program” zaleca, aby ilość zjadanego dziennie cholesterolu nie wynosiła więcej niż 300mg. W zasadzie organizm nie potrzebuje dostarczania mu cholesterolu z pożywieniem, ponieważ potrafi sam go wyprodukować z tłuszczu, w ilości około 1000mg dziennie.
Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje układów transportujących cholesterol, lipoproteiny o niskiej gęstości, czyli LDL (Low Density Lipoproteins), oraz lipoproteiny o dużej gęstości, czyli HDL (High Density Lipoproteins). LDL, czyli nośnik złego cholesterolu, transportuje go do komórek, jest związany z rozwojem miażdżycy i twardnieniem ścianek tętnic. HDL, czyli nośnik dobrego cholesterolu, transportuje cholesterol do wątroby, gdzie jest on przygotowywany do wydzielenia, albo jest rozbijany i wykorzystywany na inne potrzeby. Jednonasycone oraz wielonienasycone tłuszcze obniżają poziom LDL, a zwiększają HDL. Natomiast tłuszcze nasycone zwiększają ilość złego LDL. Stąd, celem stało się obniżenie stężenia LDL poprzez ograniczenie spożycia tłuszczów nasyconych. Nie wystarczy oznaczenie żywności jako “bez cholesterolu”, kiedy organizm potrafi sam wyprodukować cholesterol bazując na tłuszczach nasyconych zawartych w danym produkcie.
Miażdżyca jest stanem chorobowym, który prowadzi do zamknięcia światła naczynia krwionośnego. Przyczyną jest uszkodzenie, które jest zlokalizowane zaraz pod wewnętrzną wyściółką ściany naczynia. Dochodzi tam do gromadzenia się białka włóknika, następnie cholesterolu pochodzącego z LDL, oraz płytek krwi, które przylepiają się do zniszczonego odcinka tkanki. W miarę upływu czasu, ‘zgrubienie’ to coraz bardziej się powiększa i zmniejsza wewnętrzną średnicę naczynia. Przepływ krwi ulega coraz większym ograniczeniom. W końcu dochodzi całkowitej blokady krążenia na danym odcinku. Jeśli sytuacja taka rozwija się w naczyniach wieńcowych, wtedy część mięśnia serca jest pozbawiona ukrwienia. Jest to znane jako zawał serca.
Zdrowie układu sercowo - naczyniowego jest wynikiem właściwej diety oraz ćwiczeń fizycznych. Uwarunkowania genetyczne mają wpływ na wystąpienie nadciśnienia czy chorób serca, ale dieta, gimnastyka, oraz leki mogą w dużym stopniu to ograniczyć i wydłużyć komfort życia. |
