|
³onnik czêsto nazywany w³óknem pokarmowym stanowi± nieprzyswajalne czê¶ci wêglowodanów oraz lignina. Ze wzglêdu na rozpuszczalno¶æ w wodzie b³onnik dzielimy na nierozpuszczalny i rozpuszczalny. Dzienne zapotrzebowanie na w³óknik w naszej diecie wynosi oko³o 20-40 gram. W³óknik u³atwia wydalanie oraz zmniejsza apetyt, dziêki swojemu dzia³aniu wype³niaj±cemu. W³óknik hamuje wch³anianie cholesterolu do krwi. Równie¿ udowodniono, ¿e zmniejsza on wch³anianie sacharozy. Mo¿e mieæ to du¿e znaczenie w leczeniu cukrzycy typu II. Z drugiej strony, zbyt du¿a ilo¶æ w³óknika mo¿e ograniczyæ wch³anianie wa¿nych witamin i zwi±zków mineralnych.
B³onnik rozpuszczalny sk³adaj±cy siê z pektyny, gumy ro¶linnej oraz z 60% - 90% hemiceluloz metabolizowany jest przez bakteria okrê¿nicy. W czasie zachodz±cej w jelicie grubym fermentacji powstaj± m. in. krótko³añcuchowe kwasy t³uszczowe o dzia³aniu przeciwnowotworowym (in vitro). Dieta bogata w b³onnik rozpuszczalny (grejpfuty, pomarañcze, marchew, ziemniaki, chleb pszenno-¿ytni bia³y, m±ka pszenna, br±zowy ry¿, jêczmieñ, owies, otrêby owsian) powoduje wzrost wydalania kwasów ¿ó³ciowych i cholesterolu z ka³em co prawdopodobnie zmniejsza jego ilo¶æ we krwi. Pomaga on równie¿ w tworzeniu bardziej miêkkiego stolca
B³onnik nierozpuszalny sk³ada siê celuloza, lignina i czê¶æ hemiceluloz. Wch³ania on kilka razy wiêcej wody ni¿ wynosi jego ciê¿ar oraz pêcznieje w jelitach. B³onnik nierozpuszczalny znajduje siê g³ównie w ca³ych ziarnach w postaci celulozy i ligniny, w zewnêtrznej czê¶ci nasion, owoców, ziaren nasion str±czkowych. Otrêby pszenne zawieraj±ce celulozê stanowi± zewnêtrzn± , ochronn± warstwê ziarna pszenicy. Czê¶æ ta jest czêsto usuwana podczas mielenia, obierania czy gotowania. B³onnik nierozpuszalny pomaga w wypró¿nieniach i przynosi ulgê w dolegliwo¶ciach zwi±zanych z trawieniem oraz zapobiega nowotworom okrê¿nicy. |