Badania nad aloesem i vilcacora

Na największą skalę przeprowadzane są badania nad ALOESEM w Ameryce, gdzie uprawia się go i produkuje z niego leki (patrz: LEKI ROŚLINNE) oraz kosmetyki, a w Ameryce Południowej używa się świeżych liści. Ceniony jest również w Rosji, gdzie trwają nad nim intensywne badania, a także w Chinach i w Indiach. Uwaga Rosjan skupia się przede wszystkim na odmianie aloesu o nazwie Aloe Arborescens (występującej w regionach wilgotnych i podzwrotnikowych wzdłuż Morza Czarnego, w Zakaukaziu) oraz na wyhodowanej - Aloe Striatula. Natomiast Amerykanie zajmują się głównie odmianą Aloe Barbadensis (Aloe Vera Linne) rosnącą na południu Stanów Zjednoczonych. W Rosji zakończone zostały wieloletnie liczne badania dotyczące leczenia aloesem skutków napromieniowania wynikających z naświetlania promieniami rentgenowskimi i pierwiastkami radioaktywnymi. Jednocześnie trwały na ten temat badania w USA, gdzie - podobnie jak w Rosji - dowiedziono, że aloes łagodzi skutki napromieniowania.
    Badania VILCACORY prowadzone są w Ameryce (także Środkowej i Południowej), Austrii, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Rosji, we Włoszech. Prace nad tą rośliną we wszystkich ośrodkach naukowych zgodnie potwierdzają, że vilcacora jest przydatna w leczeniu: raka, zapalenia stawów, reumatyzmu, półpaśca, opryszczek, alergii, wrzodów, zaburzeń cyklu menstruacyjnego, zatruć środowiskowych, zaburzeń jelitowych, depresji, schorzeń wywołanych przez wirusa HIV, trądziku, a nawet łuszczycy.
    Niezwykle interesujące i obiecujące studia trwające 6 lat przeprowadzono w Rosji, gdzie ściśle przestrzegano przyjętych w świecie międzynarodowych wytycznych i protokołów badań naukowych. Preparat ekstraktu Uncaria tomentosa pod nazwą Vilcacora KK Ekstrakt został poddany wnikliwym badaniom przedklinicznym na zwierzętach laboratoryjnych i badaniom klinicznym na pacjentach-ochotnikach. Badania kliniczne objęły grupę ok. 2400 chorych w większości z nowotworami złośliwymi. Przebadano też wpływ preparatu na przewlekłe schorzenia zapalne, m.in. szpiku kostnego, dróg żółciowych i stawów oraz na choroby skóry i astmę atopową. W grupach chorych leczonych vilcacorą stwierdzono wyraźnie większą poprawę stanu zdrowia, niż w grupach kontrolnych, czyli leczonych bez zastosowania preparatu Vilcacora KK Ekstrakt. Udowodniono, że badany preparat ma bezsporne działanie immunostymulujące, immunoregulujące i antyoksydacyjne. Rosyjskie badania dowodzą, że vilcacora może być przydatna nie tylko w leczeniu, ale przede wszystkim w zapobieganiu rozwojowi chorób nowotworowych poprzez swoje silne działanie na układ immunologiczny oraz właściwości antyoksydacyjne.
    W Centrum Badawczym Medycyny Nuklearnej Akademii Nauk Medycznych Ukrainy z wynikiem pozytywnym wykonano testy na temat skuteczności działania terapeutycznego liofilizowanej postaci wyciągu z Uncaria tomentosa (Manaxx) w przypadku chorych - ofiar promieniowania jonizującego po katastrofie elektrowni atomowej w Czarnobylu.

    ALOES posiada, między innymi, właściwości bakteriobójcze, grzybobójcze, wirusobójcze oraz przeciwbólowe. Znieczula i przeciwdziała świądowi, leczy egzemy, regeneruje błony śluzowe i skórę, skraca okres krwawienia, hamuje rozwój niektórych nowotworów, zwalcza gorączkę i likwiduje zaparcia. Jest środkiem przeciwzapalnym, rozszerza naczynia włosowate i oczyszcza krew. Pobudza przyrost komórkowy, "trawi" martwe tkanki, nawilża suchą skórę wnikając w jej głębsze warstwy. Lecz przede wszystkim ma działanie immunostymulujące, czyli pobudzające i regulujące mechanizmy obronne organizmu człowieka.
    Jest bogaty w: witaminy, w tym we wszystkie witaminy rozpuszczalne w wodzie, sole mineralne, czyli minerały: aluminium, bor, brom, kadm, wapń, chrom, żelazo, lit, mangan, fosfor, potas, sód, german (pierwiastek śladowy wpływający na wzmocnienie systemu odporności), cynk (patrz: NIEZWYKŁE WŁAŚCIWOŚCI CYNKU w dziale CUDA NATURY), magnez, miedź; aminokwasy - w aloesie znajduje się 18 z 22 aminokwasów występujących w ludzkim organizmie! Wśród nich jest 7 z 8 aminokwasów egzogennych, tzn. tych, których organizm nie może wytworzyć, a które są konieczne do prawidłowej produkcji białka; enzymy (fosfataza kwaśna, fosfataza alkaliczna, amylaza, bradykinaza, katalaza, lipaza, cellulaza, fosfokinaza, nukleotydaza), antrachinony (aloina, barbaloina, izobarbaloina, anthranol, antracen, kwas aloesowy, aloe emodine, emodine, ester kwasu cynamonowego, olejki lotne, resistannol); monosacharydy i polisacharydy (w tym karizyna). Tajemnicze współdziałanie tych wszystkich związków nie może być zastąpione przez preparat w kapsułkach, dlatego najbardziej lecznicze są świeże liście. To, że roślina wywiera działanie na cały organizm, aloes zawdzięcza m.in. stymulatorom biogennym - jednym z nich jest glukoproteid aloektyna B.
    W skład VILCACORY - jej korzeni i kory - również wchodzą liczne substancje biologicznie aktywne. Najważniejsze z nich to dwie grupy alkaloidów: alkaloidy indolowe (hirsutyna, hirsuteina, dihydrokorynanteina) i alkaloidy oksyindolowe, które dzielą się na tetracykliczne (rynchofilina i izorynchofilina) i pentacykliczne (mitrafilina o właścowościach diuretycznych, pteropodyna, izomitrafilina, izopteropodyna, speciofilina, unkaryna F). Poza tym vilcacora zawiera farmakologicznie czynne polifenole, na które składają się flawonoidy, taniny i procyjanidyny (rozpuszczalne w wodzie flawonoidy o działaniu ochronnym na naczynia krwionośne, przeciwzapalnym i silnie antyoksydacyjnym); sterole (beta-sitosterol, stigmasterol, kampesterol), liczne glikozydy kwasu chinowego, terpeny i ich pochodne. Zawarte w vilcacorze tetracykliczne alkaloidy indolowe i niektóre glikozydy (w tym kwasu chininowego i triterpeny) powodują, że roślina ma właściwości: przeciwwirusowe, rozluźniające mięśnie gładkie, obniżające ciśnienie tętnicze, przeciwskurczowe, przeciwzapalne, przeciwgorączkowe, pobudzające aktywność oddechową, zapobiegające powstawaniu wrzodów żołądka.
    Pentacykliczne alkaloidy oksyindolowe aktywizują komórki układu immunologicznego, szczególnie komórki odpowiedzialne za odporność przeciwwirusową i przeciwnowotworową. Hamują także rozmnażanie ludzkich linii białaczkowych (komórek nowotworów krwi i układu krwiotwórczego). Grupa alkaloidów oksoindolowych nie tylko zwiększa odporność organizmu, lecz także wykazuje działanie hypotensyjne poprzez wpływ na stan naczyń krwionośnych, stężenie cholesterolu i krzepliwość krwi.
    Triterpeny: kwasy: ursolowy i oleanowy mają właściwości antyoksydacyjne, co oznacza, że chronią składniki organizmu przed niszczącym utlenianiem - zapobiegają produkcji wolnych rodników i peroksydacji lipidów. Kwas ursolowy silnie hamuje wzrost komórek nowotworowych i prowadzi do ich samounicestwienia, czyli apoptozy (zaprogramowanej śmierci komórki). Dotyczy to w szczególności: raka płuc, jajnika, skóry, mózgu, jelita grubego, żołądka, czerniaka i białaczki.
    Właściwości antyoksydacyjne mają również zawarte w vilcacorze taniny katechinowe i flawonoidy. Taniny katechinowe są związkami o właściwościach antyoksydacyjnych, m.in. chronią kwas askorbinowy (witaminę C) przed utlenianiem. Cis-epikatechina ma szczególnie silne właściwości antyutleniające (przewyższające witaminę E) i ochronne na naczynia krwionośne. Flawonoidy są grupą związków chemicznych zapobiegających powstawaniu wielu nowotworów, co zostało udowodnione w licznych próbach epidemiologicznych. Rozpuszczalne w wodzie flawonoidy - procyjanidyny mają działanie ochronne na naczynia krwionośne i właściwości przeciwzapalne, a także silnie działają antyoksydacyjnie.